In de krant

201907252700

“Fryske sûkerbôle mist ze. En de Friese taal. Het mooie groen. Ze voelt zich ook nog steeds een echte Fries. Maar weten dat God haar hier wil hebben, in Zuid-Afrika, is voor Marthe van Dijk (26) genoeg.”

Marthe werd geïnterviewd door het Frieschdagblad, vandaag stond het in de krant!
Nieuwsgierig? Klik op de link om het bericht te lezen: Frieschdagblad

 

Nederlanders op outreach

Hoi allemaal,

Aan het begin van deze maand hadden we bezoek vanuit Nederland.
9 mensen vanuit de thuisgemeente van Marthe, PKN Haulerwijk-Waskemeer, waaronder ook Marthe haar ouders.
We hebben een ontzettend mooie tijd gehad!
Bart was de eerste 10 dagen samen met de groep in Malawi, waar hij toen een werk bespreking over de DMT trainingen bijwoonde terwijl de groep een programma volgde.

Voor prachtige foto’s en verhalen van de groep verwijzen we u graag naar hun blog.

 

Naar Malawi en Nederlanders op bezoek

Hoi allemaal,

De meesters en juffen zijn weer vertrokken. Nog een weekje vakantie en dan beginnen ze alweer aan hun volgende kwartaal. In september zal het derde en laatste deel van de cursus aangeboden worden in het noorden van Zuid-Afrika, maar daar zullen wij waarschijnlijk niet bij betrokken zijn. Marthe zal in de komende tijd het kantoor blijven ondersteunen en Bart zal het cursusmateriaal updaten. In oktober zullen we hier weer een groep cursisten ontvangen. We hebben nog plek voor meer deelnemers! De cursus begint op 7 oktober en eindigt op 17 november. En de kosten zijn heel schappelijk, je betaalt 530 euro voor de cursus (verblijf en eten inbegrepen) en dan nog een vliegticket.

Maar eerst krijgen we bezoek! Een groep van negen mensen komen vanuit Marthe haar gemeente in Haulerwijk richting Afrika. Het eerste deel zullen ze in Malawi doorbrengen en het tweede deel bij ons hier in Zuid-Afrika. Tijdens deze reis zullen ze meedraaien met het werk wat FCE doet, en zo FCE beter leren kennen. Daarnaast zal er ook tijd zijn om te genieten van de mooie natuur in Afrika. En niet te vergeten, veel met Lukas spelen (vooral Pake en Beppe die deel zijn van de groep).

Bart zal ook naar Malawi gaan. Op het vliegveld in Lilongwe zal hij de groep ontmoeten voor de rit van 500 kilometer naar ons trainingcentrum in Malawi. Terwijl de groep hun programma volgt zal Bart zich aansluiten bij een kleinschalige FCE conferentie. Deze conferentie staat geheel in het teken van onze discipelschaptraining. Als collega’s komen we bij elkaar om te evalueren en om de richting voor de toekomst te bespreken. Marthe en Lukas zullen het thuisfront in Wolseley bemannen.

Hartelijke groeten,

De Van Dijken

Marthe geeft les:
Creative Journaling

Na drie dagen les over de Middelaar van het Nieuwe Verbond zagen we dit toen we het gebouw uitliepen, prachtig!

Update juni 2019

Beste allemaal,

Het is een koude regenachtige dag, maar we zijn nog altijd ontzettend dankbaar met elke regendrup die valt! Het gras kleurt weer groen en de eerste sneeuw hebben we al gespot (op de bergtoppen natuurlijk).

Bart geeft les, voor twee weken zullen we alles op alles zetten om een groep van 15 bassischool onderwijzers door de curcus te leiden. De groep heeft begin dit jaar al twee weken curcus gehad bij hen op school. Het doel is om ze te helpen om niet alleen maar een leraar te zijn op een christelijke school, maar om een leraar te zijn die in alles God erkenning geeft en Zijn plan uitdraagt in elke les en elke pauze. Een meester of juf die passie heeft voor elke leerling, ziet waar hulp en aandacht nodig is, bid voor zijn of haar leerlingen, creativiteit gebruikt en zelf een goed voorbeeld is, kortom een leerkracht die discipelen maakt! En zo’n toegeweide onderwijzer is helaas een grote uitzondering in dit land!
We worden enthousiast van de verhalen van de docenten! Na het eerste deel van de curcus, begin dit jaar, hebben ze al zoveel kunnen toepassen en daar getuigen ze van. Alle eer aan God!
Wat heerlijk om betrokken te kunnen zijn bij deze discipelschaps cursus met een groep die vol verwachting elke les bijwoond, wetende dat deze cursisten een grote inpact zullen hebben in de levens van zoveel kinderen.

Met Lukas gaat het ook goed, hij heeft de waterpokken gehad maar op een paar rode vlekjes na is hij alweer helemaal zichzelf. We houden hem voor de zekerheid nog maar even achter gesloten deuren zodat het virus niet met de meesters en juffen mee naar school zal gaan.

We kijken terug op een heerlijke verlofperiode en zijn dankbaar voor alle mensen die we weer hebben mogen ontmoeten! Bedankt voor jullie goede zorgen, gezeligheid en vele drukkies (knuffels) ook namens Lukas!

Groetjes,

 

 

 

 

 

 

Bart, Marthe en Lukas

 

Een heel nieuw jaar

Hoi allemaal,

Daar zijn we weer! En deze keer in 2019 🙂
We hopen dat jullie fijne dagen hebben gehad en weer fris en uitgerust het nieuwe jaar mogen beginnen. We wensen jullie een bijzonder mooi jaar waarin jullie rust mogen vinden aan de voeten van Jezus, ja, ook in het drukke Nederland.

Kerst in het zonnetje
Wij hebben genoten van een warme Kerst met een kerstdiner buiten aan de picknicktafel. Marthe’s zus en tante waren op bezoek, het was ontzettend fijn om de feestdagen met familie te kunnen doorbrengen. Natuurlijk was Lukas weer het middelpunt van de belangstelling.

Ook kregen we bezoek van oude bekenden. Johan en Wilna en hun kinderen uit Phuthaditjhaba. De familie waar Bart zijn eerste paar jaren in Zuid-Afrika bij gewoond heeft.

Johan, Wilna, Johantjie, Janko en James

Bart in Zambia
Bart is op dit moment voor een week in Zambia. Daar vindt de FCE staf conferentie plaats. 2019 is een jaar met veel veranderingen. De staf komt samen om deze veranderingen te bespreken en de leiding van de Heilige Geest te volgen in het nemen van besluiten.
Eén van onze trainingcentra in Zambia zal namelijk moeten sluiten. De Zambiaanse regering gaat namelijk in samenwerking met de Chinese regering een damwand bouwen om het gebied zo van meer drinkwater te voorzien. Helaas heeft dit tot gevolg dat het Trainingscentrum, de boerderij, de school en de lokalen van de Universiteit onder water komen te staan!
Hierover later meer…

Tijdens de conferentie in Zambia

Marthe en Lukas
Marthe en Lukas zijn thuis in Wolseley en genieten van de zomer. Ze wonen tijdelijk in het appartement van oom Neels en tannie Anita. Ook een mentor student van Marthe verblijft deze week bij hen, zo kunnen ze alvast veel tijd met elkaar door brengen. En Lukas vindt dat natuurlijk ook erg gezellig.

Discipelschapscurcus
Volgende week dinsdag begint de 3 maanden durende Discipelschapscursus, deze keer met een grote groep, 26 studenten! Waaronder ook een gezin uit Nederland.

Tot snel!

Familie op bezoek

Kaartjes, kaartjes en nog eens kaartjes!!

De post blijft binnenstromen, kaartjes, kaartjes en nog eens kaartjes, en soms zelfs pakketjes! Allemaal vanuit het verre Nederland! Kleine Lukas is er blij mee en wij natuurlijk ook! Het is mooi om alle felicitaties en bemoedigingen te lezen en om de vrolijke kaartjes in ons kamertje op te hangen. Ontzettend bedankt hiervoor!!

De cursisten zijn weer terug naar huis en opa en oma Van Dijk zijn ook vertrokken. Nog een paar uurtjes en dan sluit ons training centrum hier in Wolseley voor de december vakantie. Veel mensen gaan op familiebezoek, maar wij blijven deze keer achter om op het gebouw te passen en de tuin te onderhouden. Maar ook wij krijgen familie op bezoek, zus Eva en tante Ettina komen voor twee weekjes. Daar zien we erg naar uit en zij natuurlijk ook, voor de eerste keer Lukas vasthouden.

We vinden het schandalig hoe we onze blog verwaarloosd hebben in de afgelopen maanden. We hebben daarom het voornemen om weer wat regelmatiger kleine berichtjes te posten…En laat dit maar niet bij een voornemen alleen blijven 😉

 

Post vanuit Nederland 

Rick Hogeboom op bezoek: “Met een zomerjasje als warmste kledingstuk viel ik flink uit de toon”

Rick Hogeboom is lid van Barts thuisgemeente, VBG De Schuilplaats in Enschede. Eind juni was hij op bezoek bij Bart en Marthe in Zuid-Afrika.

“Voor mijn werk kom ik nog wel eens in het buitenland. Zo mocht ik afgelopen juni naar Kaapstad, in Zuid-Afrika. Aangezien Bart en Marthe op nog geen twee uur rijden van Kaapstad zijn neergestreken, greep ik de kans aan om het nuttige met het aangename te verenigen, en toog ik met mijn huurautootje de bergen in, op weg naar de FCE campus in Wolsely, om Bart en Marthe te ontmoeten.

Waar Nederland de zomer van de eeuw beleefde, was in Zuid-Afrika na jaren van droogte eindelijk een stevige winter met regen en zelfs sneeuw aangebroken. Overdag 15 graden; ‘s nachts rond het vriespunt; binnenshuis er tussenin, want verwarming en isolatie is er niet.

Daar had ik me niet op voorbereid. Met een zomerjasje als warmste kledingstuk viel ik flink uit de toon tussen de FCE cursisten en staf, die zelfs binnen mutsen op en dikke sjaals om hadden om warm te blijven. Door de droogte mag je niet te lang warm douchen, dus rooibosthee en goede gesprekken waren mijn beste medicijn tegen de kou. Gelukkig leek het Bart en zelfs de hoogzwangere Marthe niet te deren, en waren zowel goede gesprekken als thee in overvloed aanwezig.

Het was goed om Bart en Marthe te ontmoeten. Ze lijken hun draai gevonden te hebben op FCE, ook al hebben ze slechts één kamer voor zichzelf en mist Bart de Drakensbergen nog af en toe. Gelukkig is er wel een gemeenschappelijke eetzaal en een recreatieruimte, en ook bij het directeursechtpaar – waar zowel Bart als Marthe vloeiend Afrikaans mee spreken – zijn ze altijd welkom voor een theologische discussie. Of gewoon om (het WK) voetbal te kijken.

Bart en Marthe waren druk met een groep docenten, die van scholen uit het hele land naar FCE gekomen waren. Diepgaande een-op-een mentorgesprekken, groepslessen en opdrachten hadden als doel de leraren te sterken in hun persoonlijk geloof en hen toe te rusten voor hun geestelijke zorgtaken richting hun scholieren. Voor vervolgcursussen gaan Bart en Marthe heel de regio door, om ook ter plaatse de mensen te bemoedigen in het geloof en op te bouwen in discipelschap.

Uit alles blijkt dat Bart en Marthe een passie voor Jezus en voor mensen hebben. Ook de thuisgemeente(n) in Nederland staat prominent op hun gebedskaart die aan de muur hangt. Ik kan u na mijn bezoek dan ook alleen maar aanmoedigen te blijven bidden voor dit jonge stel, voor het waardevolle werk dat ze voor God mogen doen in Zuidelijk Afrika, en zeker ook voor de gezinsuitbreiding. Ze zullen er zelf nooit om vragen, maar uw giften aan hen worden gewaardeerd en zeker goed besteed. Mocht u nog wat kunnen missen, denk dan aan deze lieve broeder en zuster in Zuid-Afrika.”