Koti ni Eden

Wat leuk dat je onze blog komt lezen!

Afgelopen weken bevonden we ons in Zambia, en daar hebben we goed nieuws gekregen, onze Study Permits zijn goedgekeurd! Dat betekent dat we een visum voor 2 jaar hebben! En dat is nogal belangrijk nu we een pad samen met FCE willen gaan van nog een jaar training en mentorschap, waarbij we ook een tijd in Zambia zullen zijn. We zijn erg dankbaar dat het allemaal gelukt is, al was het bij de grensovergang nog wel even spannend. We hebben daar 2,5 uur op een document staan wachten, en de bus met 48 andere passagiers dus ook.

In Koti ni Eeden was het deze keer een stuk rustiger. De Onderwijs studenten, Mission-training studenten en Community-work studenten waren bijna allemaal met vakantie. Ook de basisschool was gesloten, deze periode is namelijk de grote zomervakantie, het nieuwe schooljaar begint halverwege januari. Alleen de Landbouw studenten en een aantal stafleden waren er nog. De Landbouw studenten moesten blijven in verband met het plantseizoen. Elke student heeft namelijk zijn eigen mais en (soya)bonenveld in de gemeenschap. Op deze manier hopen ze mensen aan te sporen om hun voorbeeld te volgen, niet door mensen te vertellen hoe ze moeten planten, maar om ze het verschil te laten zien. Want op dit moment, zelfs nu de plantjes nog klein zijn, is er al een groot verschil te zien in kleur en hoogte!

Bart heeft de afgelopen weken geholpen met het instaleren van bureaus in de bibliotheek en drie klaslokalen. Er is namelijk een container met gebruikte computers, een grote server, honderden meters aan glasvezels en netwerkkabels onderweg vanaf een universiteit in Australië. De container wordt omgebouwd tot serverruimte en opslagruimte. De computers zullen gebruikt worden door de studenten die bij FCE studeren en de kinderen van de lokale basisschool (veel van hen hebben nog nooit de kans gehad om met een computer te werken).

Marthe heeft veel in de tuin en de keuken gewerkt. Omdat veel medewerkers met verlof zijn in december konden ze daar wel wat hulp gebruiken. Er moest elke dag voor 30 mensen worden gekookt. Daarnaast waren de boontjes klaar om geoogst te worden, maar liefst 50 kilo! Deze moesten geplukt, gewassen, gesneden en verpakt worden. Tijdens het werken was er veel tijd om met elkaar te praten. Zo werkte Marthe veel samen met een studente uit Zuid-Sudan die helaas niet naar huis kon voor de vakantie.

Op dit moment zijn we halverwege onze reis van Zambia naar Zuid-Afrika, we zitten nu in Okahandja, Namibië. Komende maandag hopen we verder te reizen naar Zuid-Afrika. Komende week zullen we daar wat praktische zaken afhandelen (autopapieren, nieuwe bankpas, en nog wat dingen). Op vrijdag 6 januari worden mogelijk Bart zijn verstandskiezen getrokken, we wachten nog op goedkeuring van de verzekering. Daarna zullen we DV 9 januari met onze tweede cursus bij FCE beginnen. We houden jullie op de hoogte!

Gebedspunten:

–          Er is een mot die eitjes legt in de jonge mais planten in Zambia en Zimbabwe, de rupsen (army-worms) die hieruit voort komen vreten de plant van binnenuit kapot. Deze mot is een groot probleem! Er is een gif en de rupsen kunnen met de hand verwijderd worden maar mensen moeten hiervan op de hoogte zijn. Bid tegen deze plaag en al zijn gevolgen.

–          Bid dat de container met computers heelhuids zal arriveren over de zandwegen in het regenseizoen.

–          Bid voor vrede in Zuid-Sudan, voor herstel. Voor de vele generaties die opgroeien in oorlog.

Tenslotte willen we jullie allemaal een hele goede jaarwisseling wensen. En een goed 2017! Onze God is Dezelfde, gisteren, vandaag en tot in eeuwigheid (Hebreeën 13:8)! God is goed. Hij is in elke situatie die ons komend jaar te wachten staat en wij wensen jullie toe dat ook jullie dit mogen ervaren. We zijn nooit alleen!

Met de minibus naar het dorp geweest, een heel avontuur. Verbazingwekkend genoeg hebben we geen keer hoeven wachten!

 

Ons uitzicht vanuit de bus in Lusaka (Zambia) terwijl we wachten om te vertrekken.

Deze Gaboon Adder lag ergens op de weg vlakbij het trainingscentrum en moest helaas dood gemaakt worden. Het is een erg mooie slang!

De Zuid-Sudanese student en Marthe zijn boontjes aan het plukken.

Bezig met het bevestigen van de beugels voor de bureaubladen.

De bureaubladen bevestigd.

Tijdens de reis naar Wolseley hadden we de mogelijkheid om naar de Victoria Falls te gaan. Prachtig!!

Verslagje van de Discipleship Mission Training (DMT)

Na het afsluiten van onze eerste cursus hebben we jullie op de hoogte gebracht van de plannen die we na de cursus hadden. Over dat we richting Namibië en Zambia zouden gaan. Maar we hebben nog niet een inhoudelijk berichtje getikt over de cursus zelf, dus bij deze.

De cursus begon met de geschiedenis van de organisatie. De oprichter nam een dag de tijd om zijn persoonlijke verhaal te vertellen en over de roeping die God op zijn hart had gelegd. Het verhaal had mooie momenten, delen waar we met z’n allen om konden lachen, maar ook werden de pijnlijke en moeilijke momenten gedeeld. Voor ons als studenten was het erg goed om dit verhaal te horen, zo kregen we een beter idee van de context van waaruit de cursus gegeven wordt. Een bijzonder aspect van de organisatie vinden wij de twee beginjaren. Tijdens deze twee jaar waren de werknemers bezig met het bestuderen van al het bijbelschool- en discipelschap materiaal wat ze maar te pakken konden krijgen. Alles werd meerdere keren doorgewerkt en in gebed bij God gebracht. Tijdens die twee jaar werd de basiscursus van de organisatie dus vormgegeven. Tijdens die jaren was de steun van rondom minimaal, maar de werknemers werden meerdere malen op wonderlijke wijze door God van eten en financiën voorzien. Veel mensen vonden het maar raar dat ze ‘niks’ deden. Nu, ruim 15 jaar later, heeft de cursus voor veel mensen een grote betekenis gehad en zijn velen in hun relatie met God gegroeid!

De training is gericht op het vernieuwen van ons denken. We werden uitgedaagd om ons wereldbeeld kritisch te bekijken. Iedereen die in deze wereld geboren is vormt zijn of haar wereldbeeld door de dingen die ze meemaken, leren, horen, zien, etc. Wanneer we vanuit een hartsverlangen Jezus persoonlijk gaan volgen betekent dit niet dat ons wereldbeeld direct mee verandert. We noemen onszelf dan volgelingen van Jezus, maar het kan dan gebeuren dat onze levensstijl niet laat zien dat we volgelingen zijn. Ons hart is dan op Hem gesteld, maar onze manier van denken en doen is nog op de wereld (of onszelf) ingesteld. In Romeinen 12:1-2 staat het volgende:

“Ik vermaan u dan, broeders, met beroep op de barmhartigheden Gods, dat gij uw lichamen stelt tot een levend, heilig en Gode welgevallig offer: dit is uw redelijke eredienst. En wordt niet gelijkvormig aan deze wereld, maar wordt hervormd door de vernieuwing van uw denken, opdat gij moogt erkennen wat de wil van God is, het goede, welgevallige en volkomene.” (NBG)

Het vernieuwen van het denken is niet iets wat in een ogenblik gebeurt, het is een continu proces. De verschillende cursusonderdelen daagden ons als studenten uit om onze mindset (denkrichting) te reflecteren. Om na te gaan waar bepaalde gedachten en overtuigingen door gevormd zijn en of ze wel overeenstemmen met wat de Bijbel ons leert. Het was een hele uitdaging, vaak confronterend, soms tot huilen toe. Maar wanneer we onze gedachten laten vormen door wat God ons leert geeft het uiteindelijk een vast vertrouwen en een verlangen om onze gedachten meer en meer door Hem te laten vormen. Ja, na de cursus was één ding duidelijk: het vernieuwen van ons denken is een dagelijkse taak waarbij God ons graag helpt.

Op naar Zambia

Ondertussen zitten we in Okahandja. De drie Duitsers zijn al verder gegaan richting Zambia, wij moesten nog even op ons studievisum wachten. Afgelopen dinsdag kregen we bericht dat het visum is goedgekeurd! We hopen komende maandag met de bus verder te reizen, we kunnen niet met onze auto Zambia ingaan vanwege papieren die we (nog) niet hebben, maar dat geeft niks, met de bus is ook een hele ervaring!

De afgelopen twee weken hebben we geholpen in het gastenhuis King’s Highway in Somerset-West. Het was erg mooi om daar te helpen. Tijdens het uitvoeren van praktische taken zoals het schoonmaken van de kamers bidden de medewerkers voor de gasten. Wij konden helpen met wat taken die normaal gesproken wat langer blijven liggen omdat elke vaste werknemer zijn of haar vaste taken heeft. Daarna gingen we onderweg met drie van onze medestudenten uit Duitsland. Onderweg gingen we bij één van onze andere medestudenten langs. We hadden een heerlijke avond samen en konden fijn napraten over de cursus. Eenmaal in Namibië gingen we samen met de Duitsers een weekendje naar Swakopmund, een dorpje met aardig wat Duitse invloeden (Namibië was vroeger een Duitse kolonie). Hier konden even heerlijk afkoelen met hulp van de koele wind die over de Atlantische Oceaan waait. Na het bezoek aan Swakopmund vertrokken de Duitsers richting Zambia en wij bleven achter om bij de King’s Higway Restcamp in Okahandja te helpen. Ook hier zijn we weer bezig met klusjes die veelal blijven liggen. Het is wel even wennen om het werktempo aan te passen aan de temperatuur, maar we hebben geen keus, want met deze warmte gaat het allemaal gewoon net even iets langzamer. Komende zaterdag is er een kerstmarkt, we zijn erg benieuwd hoe dat zal gaan zijn. We hadden iets gehoord over een zebra die wordt verkleed als een rendier…

In Zambia zullen we helpen op de basis daar. Wat we gaan doen weten we nog niet, dat zullen we bij aankomst wel te horen krijgen. Begin januari hopen we terug te zijn in Wolseley voor het vervolg van onze training.

Tijdens een van onze klusjes.

 

Bij de Namibische zandduinen.

On the go!

Beste allemaal,

De Discipelschap Mission Training zit er op! Gisteren hebben we de cursus afgesloten met een mooie doopdienst. 5 studenten lieten zich dopen! De afgelopen 6 weken zijn erg intensief geweest, maar vooral heel opbouwend! Het was fijn om deze keer zelf student te zijn. Ook was het mooi om dit samen als echtpaar te kunnen doen, we zouden dit iedereen aanraden!

Afgelopen week zijn we op outreach geweest naar Victoria-West. We werden midden in de nacht wakker gemaakt. We wisten niet waar we naar toe gingen en mochten niet veel menemen. Het was een erg bijzondere ervaringen. Want deze outreach ging niet over “dingen doen” maar draaide vooral om gebed.

De komende maanden beginnen al vorm te krijgen. Tijdens het volgen van deze cursus hebben wij en FCE besloten om samen te gaan werken. Dit betekent dat er nog een training zal volgen en een aantal maanden van mentorschap. Op deze manier zullen we toegerust worden om in deze organisatie aan de slag te gaan. We zien hier erg naar uit!

Volgende week zullen we, op verzoek van FCE, vertrekken naar Namibië, hier zullen we helpen bij een FCE basis. Daarna reizen we door naar Zambia om daar op de basis te helpen, veel mensen zullen in december naar familie gaan en daarom kunnen ze daar wel wat extra handen gebruiken. Op deze reis zullen we 3 Duitsers met ons meenemen, ook zij hebben de cursus gevolgd en willen graag meer van Afrika en FCE zien.

Al deze plannen zijn nog niet helemaal zeker. Op dit moment zijn we nog in afwachting of ons studievisum voor Zambia goedgekeurd wordt, we houden jullie op de hoogte! Bid mee dat het visum snel goedgekeurd wordt!

Les geven

Outreach Victoria-West

Groepsfoto

 

In Wolseley

Het rijbewijs hadden we afgelopen donderdagochtend vroeg al binnen! Bijna was de koerier er vandoor gereden omdat we de deurbel niet hoorden, gelukkig zag Marthe de courier wegrijden en kon ze hem op tijd stoppen. Zodoende konden we onze verdere plannen uitwerken. Vrijdag de auto inpakken en zaterdag onderweg richting Wolseley. Opnieuw afscheid nemen en op naar onze nieuwe thuis voor de komende paar maanden. Het eerste deel van de reis was lastig, een sterk heimwee naar onze plek waar we de afgelopen 1,5 jaar hadden gewoond. Gelukkig ontvingen we goede moed en een verlangen naar wat komen gaat tijdens het tweede deel van de reis.

In Wolseley hebben we een kamertje in het kosthuis gekregen. Een kamertje met twee grote kasten, een bureau, een zithoekje en een bed. Meer dan we hadden kunnen wensen! Het is nog wel even zoeken naar onze draai hier op het hoofdkantoor van FCE, gelukkig zijn de mensen allemaal erg aardig en voelen we ons elke dag meer en meer thuis.

FCE Hoofdkantoor

Onze kamer

 

Veilig in Zuid-Afrika aangekomen

Hallo allemaal. Afgelopen zondag zijn we veilig in Zuid-Afrika aangekomen. Op dit moment zijn we in Kestell bij Dr Cliff en zijn vrouw, de plek waar we onze spullen opgeslagen hadden. Ondertussen hebben we alweer een stukje in onze auto gereden en hebben we de spullen uitgezocht die meegaan naar Wolseley. Komend weekend hopen we daar naartoe te rijden. Dit hangt nog even af van hoe snel DHL het rijbewijs van Bart hier brengt. Het nieuwe rijbewijs, via de RDW aangevraagd, was helaas een dag te laat door de post bezorgd in Nederland… Maar we hebben goede hoop dat het rijbewijs er donderdag of vrijdag is. Tot die tijd zullen we hier zorgen dat we de rest van onze spullen uitzoeken en als we hopen nog wat mensen te kunnen bezoeken.

Bij aankomst viel het ons op dat het overal waar we langs zijn gereden nog erg droog is. Ook valt het op dat de prijzen in de winkels omhoog zijn gegaan, dit komt mede door mislukte oogsten het afgelopen seizoen. We mogen dus blijven bidden voor regen en goede oogsten komend seizoen!

Filmpje over FCE

FCE staat voor ‘Foundation for Cross-cultural Education‘. Dit is de organisate waar wij ons bij hopen aan te sluiten, vanaf drie oktober zullen wij daar aan onze eerste training beginnen. Op de Vimeo pagina van FCE zijn vele filmpjes te vinden, uit die vele filmpjes hebben we dit filmpje uitgekozen. We vinden dat dit fimpje een mooi beeld geeft van het werk dat FCE doet. Enjoy!

Koti ni Eden – Laat Gods heerlijkheid zich uitspreiden (DutchCC) from Creator in me & FCE Productions on Vimeo.